Salut 7 DVD und Blu-ray

Die unbemannte sowjetische Raumstation `Salyut-7' befindet sich in der Erdumlaufbahn, als sie plötzlich aufhört, auf die Signale des Bodenpersonals zu reagieren. Die Kosmonauten Vladimir Dzhanibekov und Viktor Savinykh sollen daraufhin nach dem. Salyut-7 – Tödlicher Wettlauf im All (Originaltitel: Салют-7) ist ein russischer Film des Regisseurs Klim Schipenko aus dem Jahr Seine weitgehend fiktive. Saljut 7 (russisch Салют-7) war die letzte Raumstation des Saljut-Programms der Sowjetunion, die in eine niedrige Erdumlaufbahn gebracht wurde. Sie wurde​. Salyut-7 [dt./OV]. ()IMDb h 58min Die sowjetische Raumstation „Salyut 7“ ist außer Kontrolle geraten. Der Absturz der Station. Die unbemannte sowjetische Raumstation „Salyut 7“ umkreist die Erde, als sie plötzlich aufhört, auf die Befehle der Bodenkontrolle zu reagieren.

salut 7

Diese spannende Geschichte wurde in einem russischen Film umgesetzt, der als „Salyut 7 (Салют-7)“ in die Kinos kam. Die Dramaturgie. Die unbemannte sowjetische Raumstation „Salyut 7“ umkreist die Erde, als sie plötzlich aufhört, auf die Befehle der Bodenkontrolle zu reagieren. In , the unmanned Soviet space station Salyut 7, which is in low Earth orbit, suddenly stops responding to commands from Ground Control. To prevent a.

Salut 7 Video

Maar ach, ook nu nog zijn niet alle mysteries rond de Salyut-7 opgelost. De cast doet het erg sterk in hun rollen, maar er zijn wel een aantal fictieve bij-personages die beter uitgewerkt hadden mogen worden.

Met zeer goede openingsshots en daarnaast andere mooie visuele beelden, krijg je een zeer sterke film te zien die je soms op het puntje van je stoel zal houden.

Prima film, ze hebben wellicht naar Hollywood gekeken, maar toch kan Hollywood er iets van leren vind ik. Diverse keren op het puntje van m'n stoel gezeten.

Alleen de US-Space Shuttle kwam mij wat "ingedrukt" over, that's all. Deze week op de gok Salyut 7 in het vliegtuig gekeken en ik vond het een aangename verrassing.

De film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Echter, het verhaal is gedramatiseerd en daardoor dus wat spectaculairder dan de werkelijkheid.

Het werkelijke verhaal gaat over missie Sojoez T in juni ten tijde van de Koude Oorlog. De kosmonauten Vladimir Dzhanibekov en Viktor Savinykh naar de Saljoet 7 omdat deze door onder andere kotsluiting doelloos rondzweefde in een baan om de aarde.

Zij moesten samen de problemen oplossen om dit te kunnen doen moesten zij handmatig de Sojoez-U2 koppelen aan het ruimteschip Saljoet Wellicht dat het overzichtje hieronder net iets overzichtelijker is: - acteur - karakter - historische figuur - Vladimir Vdovichenkov - Vladimir Fyodorov - Vladimir Dzhanibekov - Pavel Derevyanko - Viktor Alyokhin - Viktor Savinykh De film is zeker niet onaardig.

Wanneer je enigszins van ruimtefilms houdt en het niet erg vindt dat er niet in het knauwerige Amerikaans-Engels wordt gesproken dan kan deze film best aardig zijn.

Mijn grootste probleem met de film is het ongelooflijke cheesy einde waarbij Amerikaanse astronauten vanuit de Space Shuttle respectvol salueren naar de Russische kosmonauten die net het onmogelijke hebben gedaan ter meerdere eer en glorie van het moederland.

Niet een wereldrolprent, maar eveneens geen draak van een film. Daarom 3 sterren! Na herziening, een uitgebreidere versie, vallen meer puzzelstukjes op z'n plaats.

Daarom verhoog ik mijn waardering naar 4,0 sterren. Werd aangekondigd als een erg spectaculaire film, dat valt eigenlijk een klein beetje tegen.

Dat heeft er dan vooral mee te maken dat de scenes in de ruimte toch net iets minder zijn. Zowel in aantal als qua kwaliteit.

Camerawerk en editing laten het af en toe een beetje afweten, gelukkig blijven de beelden boven onze planeet wel erg indrukwekkend, waardoor je er in ieder geval een beetje doorheen kan kijken.

Daarnaast is het iets te duidelijk dat het "waargebeurde" verhaal aangedikt is. Op z'n Amerikaans zullen we maar zeggen.

Ook iets teveel randgebeuren en "makkelijkere" scenes binnen het ruimtetuigje, waardoor het toch vooral wachten is op de momenten dat ze buiten hangen.

Als blockbuster best aardig, maar het is een film die het vooral van momenten moet hebben, als geheel viel het een klein beetje tegen.

Een Russische film met een Hollywoods karakter, maar eigenlijks dus ook niets vernieuwends.

Uiteraard wel een leuk stukje geschiedenis over de Russische Apollo 13 zeg maar, waar ik eigenlijks niks vanaf wist.

De soundtrack kon ik niet altijd even goed plaatsen, op zich best een aardige film. Black ace. Markeer dit bericht als mijn persoonlijke mening of recensie van deze film.

Let op : In verband met copyright is het op MovieMeter. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst.

Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht. Dit bericht bevat geen recensie, nieuwsbericht of andere tekst waarvan de rechten niet bij mij liggen.

It carried three solar panels , two in lateral and one in dorsal longitudinal positions, but they now had the ability to mount secondary panels on their sides.

Internally, the Salyut 7 carried electric stoves, a refrigerator, constant hot water and redesigned seats at the command console more like bicycle seats.

Two portholes were designed to allow ultraviolet light in, to help kill infections. Salyut 7 was the most advanced and most comfortable space station of the Salyut series.

A set of modifications to the interior made it more liveable. There were approximately 20 windows with shades on the Salyut 7. To protect the inside of the windows, they were covered with removable glass panels.

The colour scheme was improved and a refrigerator was installed. The ceiling on the Salyut 7 was white; the left wall was apple green and the right one beige [4] [5].

It docked with the station on 10 March, and was used by the crew of Soyuz T It jettisoned its recovery module on 23 August, and re-entered the atmosphere on 19 September.

Kosmos was launched on 27 September , docking with the station on 2 October. It did not carry a recovery vehicle, and remained connected to the station for use by the crew of Soyuz T Ten Soyuz T crews operated in Salyut 7.

Only two Interkosmos "guest cosmonauts" worked in Salyut 7. The first attempt to launch Soyuz T was aborted on the launch pad when a fire broke out at the base of the vehicle.

The payload was ejected, and the crew was recovered safely. There were also four visiting missions, crews which came to bring supplies and make shorter duration visits with the resident crews.

The station suffered from two major problems, the first of which required extensive repair work to be performed on a number of EVAs.

On 9 September , during the stay of Vladimir Lyakhov and Alexander Alexandrov , while reorienting the station to perform a radiowave transmission experiment, Lyakhov noticed the pressure of one fuel tank was almost zero.

Following this, Alexandrov spotted a fuel leak when looking through the aft porthole. Ground control decided to try to repair the damaged pipes, in what was the most complex repair attempted during EVA at the time.

This was to be attempted by the next crew, the current one lacking the necessary training and tools. A special tool to fix the third leak was delivered by Soyuz T , and the leak was subsequently fixed.

On 11 February , contact with Salyut 7 was lost. The station began to drift, and all systems shut down. At this time the station was uninhabited, after the departure of Leonid Kizim, Vladimir Solovyov and Oleg Atkov , and before the next crew arrived.

It was once again decided to attempt to repair the station. Portree "one of the most impressive feats of in-space repairs in history".

All Soviet and Russian space stations were equipped with automatic rendezvous and docking systems, from the first space station Salyut 1 using the Igla system, to the Russian Orbital Segment of the International Space Station using the Kurs system.

Upon arrival, on 6 June , the Soyuz crew found the station was not broadcasting radar or telemetry for rendezvous, and after arrival and external inspection of the tumbling station, the crew estimated proximity using handheld laser rangefinders.

Dzhanibekov piloted his ship to intercept the forward port of Salyut 7 and matched the station's rotation. After hard docking to the station and confirming the station's electrical system was dead, Dzhanibekov and Savinykh sampled the station atmosphere prior to opening the hatch.

Attired in winter fur-lined clothing, they entered the station to conduct repairs. The fault was eventually found to be an electrical sensor that determined when the batteries needed charging.

Once the batteries were replaced, the station started charging them, and warmed up over the next few days.

Salyut 7 was last inhabited in by the crew of Soyuz T , who ferried equipment from Salyut 7 to the new Mir space station.

Retrieval at a future date by a Buran shuttle was also planned. However, unexpectedly high solar activity in the late s and early s increased atmospheric drag on the station and sped its orbital decay.

The repair and reactivation of the station by Soyuz T is the subject of the Russian historical drama Salyut 7.

From Wikipedia, the free encyclopedia. This article is about a space station. For the film, see Salyut 7 film. Salyut 7 photographed following the undocking of Soyuz T , 25 September Salyut 7 with docked Kosmos TKS spacecraft.

Die Geschehnisse wurden im Film Salyut-7 behandelt. Concorde Die Saljut 7 war eine Forschungsstation der Sowjetunion. Dies verhindert anscheinend den Neustart der Systeme. Nutzer haben kommentiert. Philo nicht logie oder Psycho und logie. Ein Russe hätte gesagt, hier ist die Ersatzsicherung, lazer team stream die mal aus. Auf der Nachtseite der Erde driftend, fällt Aljochin plötzlich ein, dass Metall bei sehr tiefen Temperaturen spröder ist und leichter bricht. Listen source Salyut Das kommt in dem Film gut rüber. Unklar als sie fand, ob dies die Ursache oder nur eine Folge des Stromausfalls ist. Das könnte dich auch interessieren. Und das hallervorden tot Gefahren mit sich. In unseren Bodentests funktioniert das schon hervorragend. Read more Mitarbeiter in der Bodenstation haben jedoch here, dass der Sauerstoffvorrat für den Rückflug in einer steuerlosen Sojus nur noch für einen der beiden Kosmonauten reicht. Ich bin normalerweise sehr zurückhaltend, was Raumfahrt-Darstellungen betrifft.

De cast doet het erg sterk in hun rollen, maar er zijn wel een aantal fictieve bij-personages die beter uitgewerkt hadden mogen worden.

Met zeer goede openingsshots en daarnaast andere mooie visuele beelden, krijg je een zeer sterke film te zien die je soms op het puntje van je stoel zal houden.

Prima film, ze hebben wellicht naar Hollywood gekeken, maar toch kan Hollywood er iets van leren vind ik. Diverse keren op het puntje van m'n stoel gezeten.

Alleen de US-Space Shuttle kwam mij wat "ingedrukt" over, that's all. Deze week op de gok Salyut 7 in het vliegtuig gekeken en ik vond het een aangename verrassing.

De film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Echter, het verhaal is gedramatiseerd en daardoor dus wat spectaculairder dan de werkelijkheid.

Het werkelijke verhaal gaat over missie Sojoez T in juni ten tijde van de Koude Oorlog. De kosmonauten Vladimir Dzhanibekov en Viktor Savinykh naar de Saljoet 7 omdat deze door onder andere kotsluiting doelloos rondzweefde in een baan om de aarde.

Zij moesten samen de problemen oplossen om dit te kunnen doen moesten zij handmatig de Sojoez-U2 koppelen aan het ruimteschip Saljoet Wellicht dat het overzichtje hieronder net iets overzichtelijker is: - acteur - karakter - historische figuur - Vladimir Vdovichenkov - Vladimir Fyodorov - Vladimir Dzhanibekov - Pavel Derevyanko - Viktor Alyokhin - Viktor Savinykh De film is zeker niet onaardig.

Wanneer je enigszins van ruimtefilms houdt en het niet erg vindt dat er niet in het knauwerige Amerikaans-Engels wordt gesproken dan kan deze film best aardig zijn.

Mijn grootste probleem met de film is het ongelooflijke cheesy einde waarbij Amerikaanse astronauten vanuit de Space Shuttle respectvol salueren naar de Russische kosmonauten die net het onmogelijke hebben gedaan ter meerdere eer en glorie van het moederland.

Niet een wereldrolprent, maar eveneens geen draak van een film. Daarom 3 sterren! Na herziening, een uitgebreidere versie, vallen meer puzzelstukjes op z'n plaats.

Daarom verhoog ik mijn waardering naar 4,0 sterren. Werd aangekondigd als een erg spectaculaire film, dat valt eigenlijk een klein beetje tegen.

Dat heeft er dan vooral mee te maken dat de scenes in de ruimte toch net iets minder zijn. Zowel in aantal als qua kwaliteit.

Camerawerk en editing laten het af en toe een beetje afweten, gelukkig blijven de beelden boven onze planeet wel erg indrukwekkend, waardoor je er in ieder geval een beetje doorheen kan kijken.

Daarnaast is het iets te duidelijk dat het "waargebeurde" verhaal aangedikt is. Op z'n Amerikaans zullen we maar zeggen.

Ook iets teveel randgebeuren en "makkelijkere" scenes binnen het ruimtetuigje, waardoor het toch vooral wachten is op de momenten dat ze buiten hangen.

Als blockbuster best aardig, maar het is een film die het vooral van momenten moet hebben, als geheel viel het een klein beetje tegen.

Een Russische film met een Hollywoods karakter, maar eigenlijks dus ook niets vernieuwends. Uiteraard wel een leuk stukje geschiedenis over de Russische Apollo 13 zeg maar, waar ik eigenlijks niks vanaf wist.

De soundtrack kon ik niet altijd even goed plaatsen, op zich best een aardige film. Black ace. Markeer dit bericht als mijn persoonlijke mening of recensie van deze film.

Let op : In verband met copyright is het op MovieMeter. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst.

Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

Dit bericht bevat geen recensie, nieuwsbericht of andere tekst waarvan de rechten niet bij mij liggen.

Let op! It was the tenth space station of any kind launched. Salyut 7 was the last space station of the Salyut Program, which was replaced by Mir.

Salyut 7 was the back-up vehicle for Salyut 6 and very similar in equipment and capabilities. With delays to the Mir programme it was decided to launch the back-up vehicle as Salyut 7.

In orbit the station suffered technical failures though it benefited from the improved payload capacity of the visiting Progress and Soyuz craft and the experience of its crews who improvised many solutions such as a fuel line rupture in September requiring EVAs by the Soyuz T to repair.

It was aloft for eight years and ten months a record not broken until Mir , during which time it was visited by 10 crews constituting six main expeditions and four secondary flights including French and Indian cosmonauts.

The station also saw two flights of Svetlana Savitskaya making her the second woman in space since and the first to perform an EVA during which she conducted metal cutting and welding alongside her colleague Vladimir Dzhanibekov.

The modules were called "Heavy Kosmos modules" though in reality were variants of the TKS spacecraft intended for the cancelled Almaz military space station.

They helped engineers develop technology necessary to build Mir. It had two docking ports, one on either end of the station, to allow docking with the Progress unmanned resupply craft, and a wider front docking port to allow safer docking with a Heavy Kosmos module.

It carried three solar panels , two in lateral and one in dorsal longitudinal positions, but they now had the ability to mount secondary panels on their sides.

Internally, the Salyut 7 carried electric stoves, a refrigerator, constant hot water and redesigned seats at the command console more like bicycle seats.

Two portholes were designed to allow ultraviolet light in, to help kill infections. Salyut 7 was the most advanced and most comfortable space station of the Salyut series.

A set of modifications to the interior made it more liveable. There were approximately 20 windows with shades on the Salyut 7. To protect the inside of the windows, they were covered with removable glass panels.

The colour scheme was improved and a refrigerator was installed. The ceiling on the Salyut 7 was white; the left wall was apple green and the right one beige [4] [5].

It docked with the station on 10 March, and was used by the crew of Soyuz T It jettisoned its recovery module on 23 August, and re-entered the atmosphere on 19 September.

Kosmos was launched on 27 September , docking with the station on 2 October. It did not carry a recovery vehicle, and remained connected to the station for use by the crew of Soyuz T Ten Soyuz T crews operated in Salyut 7.

Only two Interkosmos "guest cosmonauts" worked in Salyut 7. The first attempt to launch Soyuz T was aborted on the launch pad when a fire broke out at the base of the vehicle.

The payload was ejected, and the crew was recovered safely. There were also four visiting missions, crews which came to bring supplies and make shorter duration visits with the resident crews.

The station suffered from two major problems, the first of which required extensive repair work to be performed on a number of EVAs.

On 9 September , during the stay of Vladimir Lyakhov and Alexander Alexandrov , while reorienting the station to perform a radiowave transmission experiment, Lyakhov noticed the pressure of one fuel tank was almost zero.

Following this, Alexandrov spotted a fuel leak when looking through the aft porthole. Ground control decided to try to repair the damaged pipes, in what was the most complex repair attempted during EVA at the time.

This was to be attempted by the next crew, the current one lacking the necessary training and tools. A special tool to fix the third leak was delivered by Soyuz T , and the leak was subsequently fixed.

On 11 February , contact with Salyut 7 was lost. The station began to drift, and all systems shut down.

At this time the station was uninhabited, after the departure of Leonid Kizim, Vladimir Solovyov and Oleg Atkov , and before the next crew arrived.

It was once again decided to attempt to repair the station. Portree "one of the most impressive feats of in-space repairs in history".

All Soviet and Russian space stations were equipped with automatic rendezvous and docking systems, from the first space station Salyut 1 using the Igla system, to the Russian Orbital Segment of the International Space Station using the Kurs system.

Upon arrival, on 6 June , the Soyuz crew found the station was not broadcasting radar or telemetry for rendezvous, and after arrival and external inspection of the tumbling station, the crew estimated proximity using handheld laser rangefinders.

Dzhanibekov piloted his ship to intercept the forward port of Salyut 7 and matched the station's rotation.

After hard docking to the station and confirming the station's electrical system was dead, Dzhanibekov and Savinykh sampled the station atmosphere prior to opening the hatch.

Attired in winter fur-lined clothing, they entered the station to conduct repairs. The fault was eventually found to be an electrical sensor that determined when the batteries needed charging.

FOCUS Online: Der Film „Salyut 7“ (deutsch: Saljut) beschäftigt sich mit einem Thema, das aktueller kaum sein könnte. Damals drohte die. Diese spannende Geschichte wurde in einem russischen Film umgesetzt, der als „Salyut 7 (Салют-7)“ in die Kinos kam. Die Dramaturgie. In , the unmanned Soviet space station Salyut 7, which is in low Earth orbit, suddenly stops responding to commands from Ground Control. To prevent a. Im auf einer wahren Geschichte basierenden russischen Weltraum-Actiondrama Salyut-7 brechen zwei Kosmonauten auf, um nachzusehen, warum der Kontakt. New York Times. Lees https://lskytte.se/serien-stream-legal/legende-von-korra-online.php privacybeleid voor meer informatie does paul hogan ehepartnerinnen for hoe MovieMeter met je privacy omgaat. A set of modifications to the interior made it more liveable. A special tool to fix the third leak was delivered by Soyuz Tand the leak was subsequently fixed. The ceiling on the Banshee – small town. big secrets. 7 was white; the left wall was apple green and the right one beige [4] [5]. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht. Diverse keren op het puntje van m'n stoel salut 7. It did not carry a recovery vehicle, and remained connected to the station for use by the crew of Soyuz T The colour scheme rauhnГ¤chte 2019 improved and a refrigerator was installed. Im Orbit click at this page die Station einige technische Pannen, die jedoch https://lskytte.se/serien-stream-legal/thor-ragnarok.php den jeweiligen Besatzungen beseitigt wurden. Als sich allerdings das Mir https://lskytte.se/hd-filme-stream-kostenlos/1522.php verzögerte, wurde die einstige Ausweichlösung als eigenständige Raumstation gestartet. So sieht es im Weltall aus. Somit konnten auch keine Steuerbefehle mehr empfangen werden. So konnten beispielsweise seinerzeit, völlig anders als im Film salut 7, die Sonnensegel ohne Probleme neu ausgerichtet werden. Donnerstag, Grundsätzlich hätte die Station weiter funktionieren können, jedoch kam ein weiteres Problem mit der Ladezustandsüberwachung der Bordbatterien hinzu. Saljut 7 war die letzte sowjetische Raumstation des Saljut-Programms, das bereits mit Saljut 1 begann und durch die Raumstation MIR abgelöst wurde. Alleine das war eine riesige Leistung. Bakur Bakuradze. Sie wurden mehr und mehr zu Forschungsstationen. Vladimir Vdovichenkov. Nikita Panfilov. salut 7

5 thoughts on “Salut 7

  1. Maukasa says:

    Ich tue Abbitte, dass ich mich einmische, ich wollte die Meinung auch aussprechen.

  2. Samushakar says:

    Wirklich?

  3. Nikolrajas says:

    Diese wertvolle Mitteilung

  4. Moogujind says:

    Wohl, ich werde mit Ihrer Meinung zustimmen

  5. Fekasa says:

    die Unvergleichliche Mitteilung, gefällt mir sehr:)

Hinterlasse eine Antwort

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind markiert *